هوا را از من بگیر خنده ات را هرگز

omidenaomidihayeman — Tue, 28 Aug 2007 12:41:50 GMT

من دیگه تو این وبلاگ چیزی نمینویسم........

پس لطفا دیگه کامنت نزارین چون چک نمیشه.......

pashimoonam az tak take karam.....:az inke ghadam mizadam be yadet zire baran......az inke tooye oje sakhti be yadet mishodam aram.....az inke to ro sharik kardam tooye hame ghose ham....

omidenaomidihayeman — Mon, 30 Jul 2007 15:29:08 GMT

شبی از پشت یک تنهایی نمنک و بارانی ترا با لهجه گلهای نیلوفر صدا کردم
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم
پس ازیک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس
تو را از بین گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم
و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی
دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی
و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم
همین بود آخرین حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت
حریم چشمهایم را بروی اشکی از جنس غروب سکت و نارنجی خورشید وا کردم
نمی دانم که چرا رفتی
نمی دانم چرا شاید خطا کردم
و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی
دانم کجا تا کی برای چه
ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید
و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خکستری گم شد
و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت
تمام بال هایش غرق در اندوه غربت شد
و بعد از رفتن تو آسمان چشمهایم خیس باران بود
و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت
کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد
کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد
و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبور نخواهی برد
هنوز آشفته چشمان زیبای توام
برگرد
ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد
و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید
کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت
تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
و من در حالتی ما بین اشک و حسرتو تردید
کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست
و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل
میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر
نمی دانم چرا شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز
برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

omidenaomidihayeman — Mon, 09 Jul 2007 21:42:54 GMT

once upon a time in a quiet town on an empty street

there is a beautiful magic music box and inside the music box live the girl

the girl so innocent

so pretty.but so alone

and she would sit everyday on her pedstal day and night.

and she would dream of the moment when someone would find her.

someone whit key the music box

and she would think someone......

omidenaomidihayeman — Fri, 29 Jun 2007 19:08:07 GMT

کلامم را پذیرا باش زیرا دردی را با آن بیان کردم که احساس شهامت

بیانش را نداشت.

صداقتم را دریاب , زیرا به امید صداقتت نوشتم

دستم را بگیر ,زیرا گرمی دستانت مرا بدین جا کشاند

نامم را بخوان , زیرا به امید این نامیدن وجود بی وجودم را...........

عشقم را پذیرا باش, زیرا تنها حقیقت است

درد دلم را بشنو, زیرا تاب و تحملش را ندارم.

دردم را دوا کن زیرا خودت در پی درمان صداقت رابر دیواره

حقیقت عشقم نهادی

حسادت و شهامتم را گرفتی, وجود نا چیزم را نامیدی و دردم را با کلام گفتی:

جزای تمام این گناهان تنها این است که: ای طبیب دل

omidenaomidihayeman — Sat, 09 Jun 2007 13:49:18 GMT

کاش پائیز بودم......کاش پائیز بودم.

کاش چو پائیز خاموش و ملال انگیز بودم برگ های ارزو هام یکایک زرد وی شد

افتاب دیدگانم سرد می شد

اسمان سینه ام پر درد می شد

وه چه زیبا بود اگر پائیز بودم ...... وحشی و پرشور و رنگ امیز بودم

شاعری در چشم من می خواند...شعری اسمانی

omidenaomidihayeman — Tue, 15 May 2007 14:54:14 GMT

ای ستاره ها که بر فراز اسمان

با نگاه خود اشاره گر نشسته اید

اری این منم که درد ل سکوت شب

نامه های عاشقانه پاره می کنم

ای ستاره ها اگر به من مدد کنید

دامن از غمش پر از ستاره می کنم

ای ستاره ها چه شد که در نگاه من دیگر ان نشاط و نغمه و ترانه مرد؟؟؟

ای ستاره ها چه شد که بر لبان او اخر ان نوای گرم عاشقانه مرد؟؟؟

ای ستاره ها که همچو قطره های اشک

سر به دامن سیاه شب نهاده اید

رفته است و عشقش از دلم نمی رود چه شد که او مرا نخواست؟؟؟

ای ستاره ها ستاره ها پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟؟

omidenaomidihayeman — Tue, 08 May 2007 11:58:19 GMT

امشب به قصه ی دل من گوش می کنی فردا من رو مثل قصه فراموش می کنی

هیچوقت ارزو نداشتم یک ستاره تو اسمون باشم

هیچوقت از زمین جدا نبودم با ستاره اشنا نبودم

روی خاک ایستادم

با تنم که مثل ساقه ی یک گیاه باد و افتاب رو میمکه

تا زندگی کنه!!!

جز طنین یک ترانه جست و جوی نمی کنم.

بر جدار کلبه ام که زندگیست با خط سیاه عشق

یادگاری می نویسم......

omidenaomidihayeman — Tue, 01 May 2007 11:48:25 GMT

ایکاش آن شب که رفتم از آسمان گل بچینم
جای گل رز برایت پروانگی چیده بودم
گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نکردی
آن شب نمی دانی اما تا صبح لرزیده بودم
آن شب تو با خود نگفتی که بر سرمن چه آمد
با خود نگفتی ز دستت من باز رنجیده بودم
انگار پی برده بودی دیوانه ات گشته ام من
تو عاشق من نبودی و دیر فهمیده بودم
از آن شب سرد پاییز که چشم من به تو افتاد
گفتم ایکاش شب ها هر گر نخوابیده بودم
از کوچه که می گذشتیم حتی نگاهم نکردی
چشمت پی دیگری بود این را نفهمیده بودم
آن شب من و اشک و مهتاب تا صبح با هم نشستیم
ایکاش یک خواب بد بود چیزی من دیده بودم
تو اهل آن دوردستی من یک اسیر زمینی
عشق زمین و افق را ایکاش سنجیده بودم
بی تو چه شبها که تا صبح در حسرت با تو بودن
اندوه ویرانیت را تنها پرستیده بودم
وقتی صدا کردی از دور با عشوه ای نادرت را
آن لهجه نقره ای را ایکاش نشنیده بودم
انگار تقصیر من بود حق با تو و آسمان است
وقتی که تو می گذشتی از دور خندیده بودم
اما به پروانه سوگند تنها گناهم همین ست
جای تو بودم اگر من صد بار بخشیده بودم
باید برایت دعا کرد آباد باشی و سرسبز
ایکاش هرگز نبینی چیزی که من دیده بودم
اندوه بی اعتنای چه یادگار عجیبی ست
اما چه شب ها که آن را از عشق بوسیده بودم
حالا بدان تو که رفتی در حسرت بازگشت
یک آسمان اشک آن شب در کوچه پایشده بودم
هر گز پشیمان نگشتم از انتخاب تو هرگز
رفتی که شاید بدانم بیهوده رنجیده بودم
حالا تو را به شقایق دیگر بیا کوچ کافیست
جای تو بودم اگر من این بار بخشیده بودم

omidenaomidihayeman — Sun, 22 Apr 2007 16:30:11 GMT

آنسوي دستانت

کلامي به‌خطا مي‌رود.......................

در غربت.

اين‌سوي چشمانت......

هر کلام من

بازخواهد گشت بر لبان تو..............

omidenaomidihayeman — Tue, 17 Apr 2007 12:06:27 GMT

تو مثل خواب نسیمی به رنگ اشک شقایق
تو مثل شبنم عشقی به روی پونه عاشق
تو مثل دست سپیده پر از تولد نوری
تو مثل نم باران لطیف و پک و صبوری
تو مثل مرهم یاسی برای قلب شکسته
تو مثل سایبان امیدی برای یک دل خسته
تو مثل غنچه لطیفی به رنگ حسرت شبنم
تو مثل خنده یاسی و مثل غربت یک غم
تو مثل جذبه عشقی در انتظار رسیدن
در امتداد نوازش گلی ز عاطفه چیدن
تو مثل نغمه موجی غریب و آبی و ساده
شبیه شاخه گلی که افق به چلچله داده
تو مثل چکه مهری ز سقف سبز صداقت
تو مثل گریه شعری بروی صفحه غربت
تو مثل لذت رویا تو مثل شوق نگاهی
هزار مرتبه خورشید و صد افق پر ماهی
تو مثل لطف بهاری پر از شکوفه خواندن
تمام هستی من شد میان شعر تو ماندن
تو مثل هر چه که هستی مرا به نام صدا کن
برای این دل سرگشته وقت صبح دعا کن